Prego. 🥪 Maderska kanapka ze stekiem wołowym

Po raz pierwszy przyjechałam na Maderę z założeniem, że będę jeść ryby, owoce, świeże warzywa. Niewiele wiedziałam o maderskiej kuchni. Prego odkryłam późno — zbyt późno, jak teraz sądzę. Bo ta prosta kanapka ze stekiem, na którą w pierwszym odruchu można wzruszyć ramionami, okazała się jednym z moich stałych lunchowych rytuałów podczas ostatniego pobytu w Funchal. Dziś to mój maderski „comfort food”.

Trafiliśmy na nią z polecenia przewodnika — Bar Number Two w Zona Velha, z widokiem na ocean i kolejkę do Monte. Przed barem ludzie pili ponchę w słońcu, śmiali się głośno, luźna atmosfera robiła wrażenie od wejścia. Zamówiłam Prego Especial (a właściwie Prego No2, gdzie zamiast jajka sadzonego jest pomidor). I tak się zaczęło.

Co to jest prego?

Prego to cieniutki stek wołowy podany na maderskim pieczywie — tylko tyle i aż tyle. Na prawie każdym menu kawiarni i restauracji w Funchal znajdziesz tę pozycję. Maderska wołowina bywa znakomita, a kiedy trafi Ci się dobre miejsce i świeże mięso, ta kanapka rozbija w pył większość turystycznych dań z wielostronicowych kart.

Podstawowa wersja to sam stek, ewentualnie z sałatą i pomidorem. Prego especial to wersja z serem, szynką i jajkiem — bogatsza, bardziej sycąca. Prego no prato to z kolei wariant bez pieczywa: stek z jajkiem sadzonym, frytkami i sałatką — tej wersji nie próbowałam, sandwich jest dla mnie zdecydowanie właściwą formą.

Prego serwuje się niemal zawsze na bolo do caco — maderskim chlebie z batatów, pieczonym na płaskim kamieniu. Spotkałam się z opinią, że gruby chleb przytłacza smak cienkiego steku i prego lepiej wychodzi na lekkich bułeczkach papa seco.

Mogę jedynie powiedzieć, że prego w wersji na bolo do caco smakuje mi idealnie — a sam chleb, ciepły i lekko czosnkowy, jest osobną przyjemnością.

Jak wybrać dobre miejsce?

Nie jadłam złego prego — ale to efekt strategii, nie szczęścia. Szukam miejsc, gdzie menu mieści się na jednej tablicy, a przy barze siedzą ludzie, którzy ewidentnie są tu dla „funu”: śmieją się, rozmawiają, wyglądają na lokalnych albo przynajmniej mniej turystycznych. To sygnał, że ktoś tu wraca z wyboru, nie dlatego, że ma hotel w pobliżu.

Dwa sprawdzone adresy w Funchal

Bar Number Two — Zona Velha

To moje główne odkrycie. Taras z widokiem na ocean i kolejkę do Monte, klimat baru, gdzie ludzie mieszają ponchę z rozmową — i prego No2, do którego wracałam przez cały pobyt. Bar znany jest z autorskiej wersji kanapki z bekonem, serem, pomidorem i sałatą, a także z szerokiej karty ponchy. Wróciłam tu kilkukrotnie, za każdym razem z poczuciem, że to był dobry wybór.

Esplanada Jardim Municipal

Mały okrąglak ze stolikami na świeżym powietrzu, tuż przy amfiteatrze w ogrodzie miejskim. Typowo turystyczne miejsce — jadłam tam kilka rzeczy z dość różnymi odczuciami, ale do prego nie miałam zarzutów. Dobre na spokojniejszy lunch, kiedy Zona Velha jest zatłoczona albo po prostu chcesz zjeść w spokojniejszym miejscu.

Idealny maderski lunch

Mój typ idealnego lunchu? Prego especial i poncha pescador. Pescador to tzw. poncha rybaka z Camara de Lobos. Jest bardziej wytrawna niż klasyczna poncha (regionale) — i właśnie to sprawia, że w mojej ocenie lepiej pasuje do jedzenia: nie przebija smaku steku, tylko go uzupełnia. Ewentualnie nikita na koniec — wino, piwo i lody w jednej szklance, brzmi szalenie, ale dobrze zrobiona smakuje zaskakująco dobrze.

To nie jest perfekcyjnie zbilansowany posiłek, ale to dokładnie taki, jakiego potrzebujesz po intensywnym dniu zwiedzania.

Przepis na Prego Especial